Kategoria -> Decyzja
31 października, 2008 Komentarze: 0
Wytrwałość
Wytrwałość decyduje o zmianach w naszym życiu. Jest jednym z najważniejszych warunków sukcesu. Błędy można skorygować, kiedy zniechęcimy się wszystko zostanie stracone. Dlatego każdy powinien zafundować sobie „grubą skórę” i wyposażyć się w dużą dawkę wytrzymałości na niepowodzenia.
Wybitnym przykładem wytrwałości jest Maria Skłodowska-Curie. Wraz ze swym mężem fizykiem Piotrem Curie pracowała w starej opuszczonej szopie. Pracowała bez funduszy, bez pomocy zewnątrz, bez zachęty, próbując wydzielić rad z rudy uranu. Po nieudanej 487 próbie Piotr Curie był zrozpaczony i powiedział:
Podczas pracy na komputerze moja koncentracja osiąga wyżyny możliwości. Nie mam pojęcia, co dzieje się dookoła. Tracę poczucie czasu. Pojawiają się wspaniałe myśli, a ja przelewam je na elektroniczną kartkę. Mam wrażenie, że to, co tworzę jest wspaniałe.
Najczęściej spotykane choroby oczu to dwie przeciwstawne dolegliwości: krótkowzroczność i dalekowzroczność. Podobnie dolegliwości mamy w naszym widzeniu mentalnym.
Często czytamy książki kilka razy, dla przyjemności. Moimi ulubionymi książkami, do których wracam jest cykl „Fundacja”. Fundacja to siedmiotomowy cykl powieściowy pióra jednego z najwybitniejszych i najbardziej znanych pisarzy gatunku science fiction Isaaca Asimova.
Szkole Einstein sprawiał problemy wychowawcze. Podobnie jak Leonardo był dyslektykiem. Miał problemy z czytaniem i z wysławianiem się. Jeden nauczyciel powiedział, że przy takim nikłym tempie nauki, jaki prezentuje do niczego nie dojdzie.
Niedawno z synem wybrałem się do kina na film „Kung Fu Panda”. Jest to animacja produkcji USA. Bohaterem filmu jest miś Panda o imieniu Po. Jego marzeniem jest walka u boku swoich idoli: Tygrysicy, Żmii, Żurawia, Małpy i Modliszki pod przewodnictwem sędziwego Mistrza Shifu.
Próbujemy wykonać jakieś zadanie. Jednak na możemy się na nim skupić. Zamiast zrobić to co należy, myślimy:
Na świecie jest pełno osób, które żyją poniżej swoich możliwości, ponieważ nie nauczyły się działać. Wiedzą, co trzeba robić, ale tego nie robią. Posiadają wiedzę by rozwiązać swoje problemy, ale na wszystko mają czas. Mówią do siebie, po co mam spieszyć, robota nie zając nie ucieknie. Lepiej poczekać, pomyśleć, przemyśleć, zastanowić się, może będzie lepsza okazja, a czas ucieka, biegnie w swoim tempie. Człowiek taki bardzo dużo wie, ale czy rozumie?
Obserwując zachowanie moich znajomych, dochodzę do wniosków, które bardzo mnie intrygują.
-Tato, muszę iść do Damiana.