Książka

Radek stoi obok półki z książkami. Jego wzrost powala ogarnąć 2 dwie półki, pierwszą i drugą. regał ma pięć półek . Podnosi głowę do góry, ogląda książki powyżej jego głowy, jednocześnie paluszkiem wskazującym stuka w bródkę. Mam wrażenie, że zastanawia się co przeczytać. Przechodzi do drugiego regału i nadal jest skupiony na wpatrywaniu i zastanawianiu się. Cofa się. Patrzy na wszystko z dalszej perspektywy.

Zastanawiam się czy ja robię tak samo, gdy wybieram książkę dla siebie. Gdy w przyszłości będę szukać książki zwrócę uwagę, czy też stukam palcami w brodę, chodzę od półki do półki, patrzę na półkę z perspektywy.

Cały czas obserwuję Radka. Jestem zaskoczony jego zachowaniem, hałas pralki, klakson samochodu na dworze. Nic nie jest w stanie go wyrwać z transu, transu wybrania odpowiedniej książki. Jak na 3 -latka, według mnie, niezwykłe, zachowanie.

Nie znalazł nic ciekawego. Podszedł do biurka i ciągnie krzesło, by obejrzeć książki na trzeciej i czwartej półce. Sytuacja wygląda niebezpiecznie. Czekam cierpliwie, gotowy do natychmiastowej pomocy, gdybym musiał asekurować przed upadkiem. Na razie nie jest to konieczne Radek spokojnie ogląda książki stukając się paluszkiem w brodę. Spokojnie ogląda książki. Ja natomiast nie. Zastanawiam się czy zdążę dobiec.

Nie mam już takiej potrzeby. Radek spokojni schodzi z krzesła. Moje obawy były wyolbrzymione, któryś raz z rzędu. Trzeba więcej popracować nad własną cierpliwością

Jestem ciekawy, czy wybierze sobie odpowiednią książki i w jaki sposób będzie „po swojemu czytać”.

Mija kilka minut, Radek odwraca się moją stronę i mówi:

Tata to przeczytaj. – Jestem ciekawy co dla mnie wybrał. Podchodzę.

Radek którą książkę? – Palec malucha zatrzymał się kilka centymetrów od książki.

Tę książkę – dotknął palcami jeszcze powtórzył – tę książkę.

Dobrze – odpowiadam i sięgam po książkę Stevena Coveya „7 nawyków skutecznego działania”.

Idę czytać.