Helen Keller Adams (ur. 27 czerwca 1880 r. w Tuscumbia, Alabama, zm. 1 czerwca 1968 r. w Westport, Connecticut) – amerykańska głucho-niewidoma pisarka.

Mając 19 miesięcy przeszła chorobę, która pozbawiła ją wzroku i słuchu. Do 10 roku życia nie czytała, nie pisała, nie mówiła. Pod opieką Anny Mansfield Sullivan (później A.M. Macy) zrobiła bardzo duże postępy. W wieku szesnastu lat mówiła, pisała i czytała pismem Braille`a. Robiła to tak dobrze, że przyjęto ją do college`u, który ukończyła z wyróżnieniem w 1904 r.

Szukamy złotego środka, jak wyznaczyć sobie cel. Przeglądamy poradniki motywacyjne, znajdujemy wspaniałe sposoby. Ale czy potrzebujemy tego? Każdy z nas wie jak stawiać sobie cele. Dom ze wspaniałym ogrodem blisko lasu, mieszkanie z wyposażeniem, samochód, komputer, telewizor są to przykłady celów, które już osiągnęliśmy.

Osiągnęliśmy to, bo każdy z nas wiedział, co chce. Na początku wyznaczyliśmy sobie zadanie do realizacji, a później znaleźliśmy sposób, by to mieć. Widzieliśmy te cele jako rzeczy realne, będące w naszym zasięgu.

Dzisiaj postanowiłem popracować nad swoim celem długoterminowym. Jest to bardzo ważne, lecz mało przyjemne zadanie. Zanim zacznę, przejrzę tylko pocztę.
- O, fajna prezentacja – mówię do siebie. Zastanawiam się gdzie znajomy znajduje takie ciekawe rzeczy. Po przejrzeniu prezentacji wracam do przeglądania poczty. Kolejny rodzynek, otrzymałem ciekawe aforyzmy. Zastanawiam się jak je wykorzystać w moim w blogu.

Chwila olśnienia, wczoraj podczas jazdy samochodem widziałem na mieście plakaty informujące o koncercie „Grupy MoCarta”. Ostatnio byłem na kabarecie „ANI MRU-MRU”. Przypomniałem sobie atmosferę radości podczas występu.

Victor Frankl (ur. 26 marca 1905 w Wiedniu, zm. 2 września 1997 w Wiedniu) był psychiatrą żydowskiego pochodzenia. W czasie II wojny światowej był więziony w obozie koncentracyjnym. Przeżył koszmar. Zamordowano całą jego rodzinę z wyjątkiem siostry. Sam był torturowany i bliski śmierci. Nie miał pewności czy następnego dnia będzie zamordowany czy będzie wśród tych, którzy przeżyją i będą sprzątać ciała.

Nie miał wpływu na to, jaki będzie jego następny dzień. Nie miał wpływu na swoje otoczenie. Nazistowscy mogli robić z jego ciałem, co chcieli. Wtedy doznał olśnienia. Odkrył, że może decydować o swoim nastawieniu.

Nie jesteś odpowiedzialny, za wszystkie sytuacje, w jakich się znajdujesz. Jesteś odpowiedzialny za to; jak zareagujesz na sytuacją, w której się znajdujesz oraz jak ją zinterpretujesz. Odpowiadasz za to, co dalej zrobisz.

Jeśli jesteś odpowiedzialny, skupiasz się na przyszłości, na szukaniu nowych rozwiązań, na swoim celu. Nie jesteś zakochany tylko w wyniku końcowym, ale również w działaniu. Dlatego naucz się patrzeć z radością na drogę, jaką masz do przebycia, a nie tylko na cel, który sobie wyznaczyłeś. Gdy z radością patrzysz na drogę, jaką masz do przebycia to jesteś skoncentrowany od pierwszego kroku do sukcesu.

Muszę iść do kolegi. Muszę iść do sklepu. Muszę napisać artykuł. Muszę … Unikaj zdań ze słowem muszę. Nie wypowiadaj ich na głos, tym bardziej nie myśl o nich.

Gdy mówisz „muszę” przekazujesz polecenie do mózgu. Mózg bierze się do realizacji zadania i ma do wykonania dwie sprzeczne rzeczy. Pierwsza to dostarczenia siły do działania. Druga to dostarczenie siły przed ewentualnym niepowodzeniem. Jak widać są to dwie przeciwnie skierowane siły, które działają na jednej prostej. Sprzecznie skierowane siły znoszą się wzajemnie.

Jeśli siedzisz przed komputerem i czytasz te słowa, to wykonaj polecenie.
Spróbuj wstać.
Jeśli siedzisz dalej nie podjąłeś żadnej akcji. Nic nie zrobiłeś, czytasz post dalej. Jeśli wstałeś to nie wykonałeś polecenia „spróbuje”, po prostu wstałeś. Miałeś spróbować a wstałeś. Nie ma czegoś takiego jak „spróbuję”. Robisz to albo nie.

Mówiąc „spróbuję to zrobić” dajesz komunikat nie jestem pewny swoich umiejętności. Nie mówisz nie chcę tego zrobić lub chcę, tylko przyjmujesz rolę ofiary. Spróbuję w rzeczywistości oznacza nie podejmuję żadnego działania. Zakładam, że pojawi się przeszkoda, która powstrzyma mnie przed działaniem. Gdy już zadanie zakończy się porażką, usprawiedliwiam siebie mówiąc przecież próbowałem. Wiedziałem, że tak będzie.

Człowiek, który chce się rozwijać, nie czeka, szuka nowych okazji. Świadomie stawia sobie nowe wyzwania. To, co inni uważają za nieszczęśliwą sytuację, osoba z inicjatywą traktuje jako wyzwanie i szanse. Wie, że rozwiązanie problemu to suma decyzji, a nie warunków. Bierze odpowiedzialność. Daje sobie wybór, jakie stosować rozwiązania. Jeśli jedno rozwiązanie nie przynosi efektów to szuka kolejnego. Każde rozwiązanie właściwe lub nie, to doświadczenie. Każdy krok to świadome trenowanie umiejętności obchodzenia się z napotkanymi problemami.

W naszym życiu, na pewno doszliśmy do następującego wniosku. Gdy rozpoczynamy nowe czynności, wszystko przychodzi nam bardzo trudno. Wraz z doświadczeniem to, co było trudne staje się łatwe. Taką czynność, który przeszedł każdy z nas to nauka pisania. Na początku pisaliśmy pojedyncze litery w zeszycie w trzylinie. Każda litera zajmowała nam sporo czasu. Mimo naszych starań nie wyglądało to najlepiej jednak każda napisana literka zbliżała nas do celu, do ładnego pisania.

Życie możemy porównać do gry. By być na kolejnym poziomie, trzeba przejść poprzedni. Każdy poziom wraz ze swoimi wyzwaniami ma określony sens. Przygotowuje nas do trudniejszych zadań. Na swej drodze spotykamy trudności, jeśli nie będziemy w stanie ich opanować, cały czas gramy to samo. Jeśli nie jesteśmy odpowiednio zmotywowani nie nabywamy dodatkowych umiejętności. Nie mając wystarczającego doświadczenia, ani siły, nie awansujemy dalej, bo nie jesteśmy gotowi na kolejny etap w grze.

W grze możemy używać dodatkowe programy tzw., trainery, które dają nam nieśmiertelność, dodatkowe zasoby i inne możliwości. Jednak w życiu nie ma takich ułatwień. No chyba, że wygrana w totka albo bogata ciocia z Ameryki.

Najczęściej spotykane choroby oczu to dwie przeciwstawne dolegliwości: krótkowzroczność i dalekowzroczność. Podobnie dolegliwości mamy w naszym widzeniu mentalnym.

Człowiek mentalnie krótkowzroczny nie dostrzega możliwości, które są odległe. Nie planuje swoich poczynań, nie ma określonych celów. Nie tworzy fundamentów pod swoją przyszłość Nie patrzy w przyszłość, bo jeszcze ma czas, zdąży ze wszystkim. Nie potrafi spojrzeć przed siebie. Nie dostosowuje się do zmieniających trendów. Żyje tylko teraźniejszością. Nie zastanawia się nad przyszłością.