Badania psychologiczne dowodzą, że większość naszych obaw jest fałszywa, Czas jaki poświęcamy troskom wygląda następująco:

• 40% czasu poświęcamy na to, co się nigdy nie wydarzy,
• 30% sprawy z przeszłości (gdybym tylko),
• 12% niepotrzebne troski o zdrowie,
• 10% drobne troski,
• 8% prawdziwe obawy.

Na podstawie powyższych badań widzimy, że 92% naszych trosk to zamartwianie się. Troski, które są prawdziwe to 8%. Na połowę z nich nie mamy wpływu. Pozostało nam 4%. Jeśli potrafimy zarządzać swoim życiem to wyeliminujemy kolejną połowę, zostało nam już tylko 2%.

W prosty sposób możemy sprawdzić wiarygodność powyższych badań, wykonując ćwiczenie. Zapiszmy wszystkie swoje obawy na kartce. Następnie schowajmy ją i w kalendarzu zróbmy notatkę, by zajrzeć do kartki po roku. Po wędrówce do przyszłości, będziesz wiedzieć ile z naszych zmartwień wygenerowała wyobraźnia.

Ten, kto boi się, że będzie cierpieć, już cierpi z powodu swojej obawy.

Wariant nr 1
Wyobraź sobie, że Twoje zadanie to przejście po belce o długości 10 metrów i szerokości 30 cm, która leży na ziemi. Zadanie możesz zrobić od razu, ale, po co. Masz mnóstwo czasu, spokojnie zdążysz. No, więc odkładasz na później.

Wariant nr 2
Wyobraź sobie tą samą belkę, tylko na wysokości 50 metrów. Jeśli teraz masz przejść na drugą stronę, to czujesz strach. Twój poziom adrenaliny znacznie wzrasta. Każdy błąd jest tragiczny w konsekwencjach. Szukasz winnych. Zastanawiasz się, komu powiedzieć to Twoja wina. Tak naprawdę to TY podniosłeś znaczenie problemu, które ma status olbrzymie obciążenie. Przeszedłeś od zwykłego zadania do katastrofy.

Wariant nr 3
Belka jest na tej samej wysokości, co poprzednio, ale miejsce, na którym jesteś stoi w płomieniach. Uratujesz swoje życie tylko wtedy, gdy przejdziesz na druga stronę tak szybko jak to możliwe. Znajdujesz wiele metod by bezpiecznie przejść na drugą stronę. Jednak wszystko robisz po ogromną presją. Po wykonaniu zadania jesteś dumy, bo poradziłeś sobie po mistrzowsku. Jesteś bohaterem, podpaliłeś miejsce na którym stałeś a wystarczyło przejść po belce leżącej na ziemi..
.
Wariant nr 4
Belka tak samo wysoko jak poprzednio. Brak pożaru a pod belką niespodzianka, siatka asekuracyjna. Zabierasz się za zadanie ze spokojem, robisz je z przyjemnością. Jeśli popełnisz błąd wiesz, że siatka, która jest Twoim poczuciem wartość gwarantuje bezpieczeństwo. Poczucie własnej wartości chroni Ciebie przed odwlekaniem i podpalaniem.

Wybitnym przykładem wytrwałości jest Maria Skłodowska-Curie. Wraz ze swym mężem fizykiem Piotrem Curie pracowała w starej opuszczonej szopie. Pracowała bez funduszy, bez pomocy zewnątrz, bez zachęty, próbując wydzielić rad z rudy uranu. Po nieudanej 487 próbie Piotr Curie był zrozpaczony i powiedział: „Nigdy się nie uda. Może za sto lat, ale nie za mojego życia”. Maria stanęła przed nim i stanowczo powiedziała,:„Jeśli to zajmie sto lat, to trudno, ale nie przestanę pracować tak długo, jak żyję”.

Wytrwałość należy ćwiczyć, jak nasze mięśnie i obciążać jak nasze kości. Jeśli nasze mięśnie nie są obciążone, zanikają i pojawia się stan osteopenii. Jeśli nasze kości nie są obciążenie zmniejsza się ich gęstość. Wiemy to dzięki astronautom, którzy w stanie nieważkości nie używają mięśni poniżej pasa. Także my potrzebujemy porażek by stać silniejszymi.

Chłopiec obserwował motyla, który z całych sił próbował się wydostać się z kokonu. Na twarzy malowało się współczucie, ze smutkiem patrzył jak motyl się męczy. Chciał pomóc i otworzyć kokon. Jednak ojciec powstrzymał go. Pomoc, jaką by udzielił oznaczałaby śmierć dla owada. Walka o wydostanie się jest ważna. Każda próba to wzmocnienie skrzydeł. Dopóki skrzydła nie będą odpowiednio mocno, to nie wydostanie się z kokonu. Wysiłek włożony w wydostanie się z kokonu pozwala fruwać.

Podobnie podchodzimy do czytania książek tzw. poradników motywacyjnych. Czytamy je z zapartym tchem kilka razy. W wyobraźni widzimy cele, które już osiągnęliśmy. Do niektórych fragmentów książki wracamy. Znamy je pamięć. Myślimy pozytywnie. Jednak nasze życie nie zmienia się. Po początkowym zapale i przypływie energii gaśniemy. Zaczynamy wątpić w skuteczność takiego poradnika. Szukamy kolejnego.

Nastawienie pozytywne i czytanie poradników motywacyjnych nic nam nie da, jeśli nie będziemy działać. Nie ważne jak pozytywne będzie nasze myślenie, by zrozumieć wiedzę zawartą w książkach należy działać. Działanie to pomost pomiędzy książką a Twoim nowym JA. Działanie zmienia w nas to, co jest niewidoczne. Pozytywne myślenie i działanie można porównać do góry lodowej. To, co widzimy (pozytywne myślenie) to 10% objętości góry, to, co nie widzimy (działanie) to 90% schowane pod powierzchnią.

W stajni stały dwa pługi. Jeden zardzewiały, drugi pięknie błyszczał. Zardzewiały pług patrzył z zazdrością na pięknie wyglądającego sąsiada i mówi:
- Jesteś taki piękny, ja jestem zaniedbany. Jesteś jak lustro, w którym można się przeglądać, na mnie nikt nie spojrzy, bo jestem zardzewiały. Świat jest niesprawiedliwy. Ja też chcę tak wyglądać. Jaka jest przyczyna, że tak wspaniale wyglądasz?
- Moje piękno bierze się z pracy

Pewien gazeciarz nie grzeszył uprzejmością i w sposób wyjątkowo gburowaty wydał klientowi resztę, ten wszakże wcale tym nie zrażony spojrzał mu prosto w twarz i bardzo serdecznie się pożegnał.

- Coś nie w sosie ten facet, nie uważasz? – zapytał kolega.
- Ach, zawsze jest taki – wzruszył ramionami przyjaciel.
- To dlaczego nadal okazujesz mu tyle uprzejmości? – zdziwił się
kolega.
- A dlaczego nie? Dlaczego to on ma mi dyktować, jak powinienem się
zachowywać?”

Ciekawe jak byśmy zareagowali w podobnej sytuacji.

• Papieros czy poranna gimnastyka,
• Obejrzenie serialu w telewizji czy przeczytanie książki,
• Dodatkowe 200 zł. wydać czy odłożyć,
• Wybrać fastfoody czy zdrowo jeść,
• Dojadać w nocy czy jeść do 18,

Podejmujemy małe decyzje, które w krótkiej perspektywie czasowej są nieistotne, jednak po 10 latach jest widoczna różnica.

Papieros, serial w telewizji, wydawanie pieniędzy, niezdrowe odżywianie prowadzą do chorób, braku wyobraźni, braku pieniędzy, otyłości. Poranna gimnastyka, czytanie książek, oszczędzanie, zdrowe odżywianie prowadzą do wspaniałej sylwetki, wiedzy, zamożności, zdrowia.

Po 10 latach jesteśmy sumą małych decyzji. Nikt od nas nie oczekuje samych mądrych decyzji, jednak powinniśmy być świadomi własnych wyborów, bo każdy odpowiada za jakość życia.

Jeśli na nic nie zdecydowałeś, to też, podjąłeś decyzję, by wszystko zostawić tak jak jest. Odkładanie decyzji to tak jak ustawienie decyzji na ruchomych schodach i czekanie tak długo, aż nic nie możemy zrobić.

Odłożenie decyzji ma wpływ na twoje samopoczucie, tracisz dużo energii, znajdujesz zajęcia zastępcze jak gra sieciowa, sprzątanie.

Wszystko po to by zapomnieć, ale tak naprawdę myślimy o tym codziennie, nie mogąc się skupić się na tym, co robimy teraz.

Jeśli poniesiesz straty to najcenniejszą rzeczą, jaką zyskasz jest doświadczenie. Zbierając doświadczenie, jesteś w stanie lepiej ocenić sytuację. Lepsza ocena sytuacji przybliża nas do sukcesu.

Im większa liczba decyzji, nieważne dobrych czy błędnych, tym sukces bliżej.

Jeśli pojedziesz nad morze i trafisz na deszcz, pomyślisz wybrałem źle. Jednak zostając w domu, mogłeś mieć jakiś wypadek, bynajmniej według reklamy „Lion” 9 na 10 wypadków ma miejsce w domu.

Wybór należy do Ciebie. Za wszystko, co się dzieje w Twoim życiu odpowiadasz TY.

Wybieramy decyzję, by poczekać, po co ryzykować Jednak okazja przepada. Mówimy będzie kolejna. Słuszne założenie, każdy z nas w okresie jednego roku ma 4 okazje, by zmienić swoje życie. Jednak w wyniku nabytego doświadczenia lub jego braku trudno je wykorzystać.

Nastawienie do własnego JA, mówi to nie dla nas, po co ryzykować, po co zmienić, po co dodatkowy stres.

Narzekamy, los jest ślepy, życie jest niesprawiedliwe, wszystko działa przeciw nam. Strach wygrywa.

• Wychodzimy założenia, że przez całe swoje życie musimy wykonywać jeden zawód.
• Strach przed decyzją.
• Obawiamy się, że nasza decyzja będzie „niewłaściwą” decyzją.
• Odkładamy decyzję, tak długo aż nie mamy wyjścia.
• Brak celów.