Tak jak człowiek myśli

Wyznaczony cel to warunek osiągnięcia sukcesu. Mając cel, wiem co chcę. Bez celu podzielam los ślepej kury, która szuka ziarna.

Kolejny etap to napisany plan działania. Cel i plan działania wpływa korzystnie na naszą podświadomość. Stajemy się osobą ukierunkowaną, która wie, czego chce.

Nieważne jak wspaniały mamy cel i jak doskonały mamy plan. Dopóki nie będziemy działać, nic nie osiągniemy. Często myślimy jak dużo już zrobiłem, jednak efektów nie widać. Myślimy tak, bo nie kontrolujemy swoich działań. Bez kontroli, trudno nam powiedzieć jak dużo czasu poświęcamy na realizację planu związaną z celem.

Możemy wykorzystać doświadczenie innych ludzi. Gdy mamy problem powinniśmy poszukać rozwiązania, może ktoś inny już ten problem rozwiązał. Znajdując rozwiązanie zaoszczędzamy czas i energię. Tym bardziej, że jest duże prawdopodobieństwo, że nasz problem już został przez kogoś rozwiązany. Rozwiązanie możemy znaleźć przez googlowanie, poszukanie eksperta z danej dziedziny, odpowiednia lektura, wysłanie e-maila.

Ostatnio próbowałem wprowadzić małe udoskonalenie. Robiłem to pierwszy raz. Można powiedzieć nie było to w zakresie moich kompetencji. Jako osoba uparta stwierdziłem, że dam sobie radę. Byłem pewny siebie dzień, góra dwa i będzie zrobione. Straciłem miesiąc. Problemu nie rozwiązałem. W tym czasie wszystko mnie irytowało. Chodziłem zmęczony i niewyspany. Jak sobie przypomnę co przez ten czas mogłem to…, lepiej o tym nie myśleć. Uparcie dążyłem do rozwiązania, jedyne, co odkryłem w sobie to złudne pojęcie multitalentu. Przecież na mojego ojca mówią złota rączka, dlaczego tak na mnie mają nie mówić.

Jeśli chcesz doskonale opanować jakieś ćwiczenie, powinieneś ćwiczyć u mistrzów.
Opanowanie ćwiczenia prowadzi do paradoksu. Jeśli chcesz jakąś czynność opanować jak najszybciej to należy ćwiczyć powoli. Ćwicząc powoli skupiamy się na dokładności. Nie ćwiczymy błędów. Błąd to efekt pośpiechu.

Gdy ćwiczenie jest opanowane, przyspieszamy. Każdy kolejny ruch wykonujemy coraz szybciej. Nie sprawia to nam tak dużego wysiłku jak na początku. Dochodzimy do momentu, gdy jakość naszego ćwiczenia jest bliska ideału. Tutaj istnieje niebezpieczeństwo, bo możemy pełnić błąd. Wychodzimy z założenia, że wszystko mamy doskonale opanowane. Wiemy wszystko (etap małolata). Przestajemy powtarzać. Szukamy nowych schematów. Siła tkwi w powtarzaniu a nie w szukaniu nowych rozwiązań.

Nasze życie można podsumować w jednym zdaniu: W dzieciństwie bieleje ciało, młodości zęby, w starości włosy, po śmierci kości. Każdy etap życia ma swoje wady i zalety. Podobne etapy mamy w życiu zawodowym.

Na początku mamy etap dziecka. Dziecko jest ciekawe świata. Poznaje świat przez wszystkie zmysły. Uczy się przez naśladowanie. Nie zastanawia się czy to, co robi ma sens. Powtarza wszystkie czynności, doprowadza je do perfekcji. Jeśli nie wie, zadaje pytania. W tym okresie nauka to dobra zabawa i przyjemność.

Każda dzień to szansa by zacząć dzień od narzekania lub wdzięczności. To od nas zależy, co wybierzemy. Jeśli wybierzemy narzekanie to mówimy:

• znowu muszę wstać,
• znowu muszę umyć zęby,
• znowu muszę uszykować sobie śniadanie,
• znowu muszę iść na parking,
• znowu muszę jechać tym gratem,
• znowu muszę czekać na czerwonym świetle,
• znowu muszę czekać 5 minut na podporządkowanej drodze,
• znowu muszę czekać na przejeździe kolejowym,
• znowu muszę iść do tej … pracy.

Weź pod uwagę kilka cech, które chcesz zmienić. Np. takie jak:

• Celowość
• Zaangażowanie
• Entuzjazm
• Asertywność
• Lepsza Pamięć
• Odpowiedzialność
• Zrozumienie
• Akceptacja

Każdą z powyższych cech możesz doskonalić codziennie. Po roku Twoje życie jest bardziej celowe, entuzjastyczne. Wszystko wykonujesz z pełnym zaangażowaniem. Potrafisz lepiej wyrażać swoje zdanie. Masz lepszą pamięć. Z każdym dniem wzrasta twoja odpowiedzialność. Wiesz, co chcesz, wszystko potrafisz lepiej zrozumieć i zaakceptować.