Kolejny etap to napisany plan działania. Cel i plan działania wpływa korzystnie na naszą podświadomość. Stajemy się osobą ukierunkowaną, która wie, czego chce.

Nieważne jak wspaniały mamy cel i jak doskonały mamy plan. Dopóki nie będziemy działać, nic nie osiągniemy. Często myślimy jak dużo już zrobiłem, jednak efektów nie widać. Myślimy tak, bo nie kontrolujemy swoich działań. Bez kontroli, trudno nam powiedzieć jak dużo czasu poświęcamy na realizację planu związaną z celem. Robienie notatek pozwala nam na utrzymanie dyscypliny. W tym celu możemy wykorzystać notes lub programy do zarządzania czasem.

Inną metodą, którą możemy wykorzystać do kontroli siebie, jest przygotowanie tabeli składającej się z 500 pól. Nadajemy tytuł, ile godzin poświęciłem na realizacje celu xxx. Wieszamy na ścianie lub na tablicy korkowej w miejscu, w którym pracujemy. Kolorujemy jedno pole po każdej godzinie naszych działań prowadzących do celu. Nie liczymy czasu spędzonego na martwienie się i narzekanie.

„Życie niekontrolowane jest bezwartościowe.”

Ostatnio próbowałem wprowadzić małe udoskonalenie. Robiłem to pierwszy raz. Można powiedzieć nie było to w zakresie moich kompetencji. Jako osoba uparta stwierdziłem, że dam sobie radę. Byłem pewny siebie dzień, góra dwa i będzie zrobione. Straciłem miesiąc. Problemu nie rozwiązałem. W tym czasie wszystko mnie irytowało. Chodziłem zmęczony i niewyspany. Jak sobie przypomnę co przez ten czas mogłem to…, lepiej o tym nie myśleć. Uparcie dążyłem do rozwiązania, jedyne, co odkryłem w sobie to złudne pojęcie multitalentu. Przecież na mojego ojca mówią złota rączka, dlaczego tak na mnie mają nie mówić.

Po nieudanych próbach dotarło do mnie, że mam kolegę, który być może zna rozwiązanie. Postanowiłem odnowić znajomość. Jeden telefon i umówione spotkanie. Kolega nie rozwiązał mojego problemu, bo nie miał wystarczająco dużo wolnego czasu. Jednak zaoferował pomoc, udostępnił swoje rozwiązanie. Wzorując się na jego rozwiązaniu, po tygodniu moje zadanie otrzymało status zrobione.

Patrząc na to z perspektywy czasu widzę, że sam wykonuje prace, do których nie mam kwalifikacji. W takich sytuacjach zawsze mogę liczyć na mój wewnętrzny talent, który buduje pewność we mnie, mówiąc; „Dasz sobie radę. Jesteś proaktywny. Osiągniesz każdy swój cel. Nie licz na innych, tylko na siebie. Powiesz sobie: Sam to wymyśliłeś”. To, co gada mój talent, jest dobre gdy uczę się nowych rzeczy. Jednak w tym przypadku było to odkrywanie koła od nowa. Przekonanie do własnego talentu kosztowało miesiąc, a rozwiązanie przy pomocy eksperta, tydzień.

Dochodzę do wniosku, że warto płacić za czas. Dzięki temu mam możliwość koncentracji na rzeczach, które lubię. Więcej czasu to nowe pomysły w dziedzinie, w którą doskonale znam. Kolejny wniosek praca fachowców jest dużo efektywniejsza niż moja. Za pomoc fachowców płacę, jednak zyskuje czas. Pieniądze mogę zarobić a straconego czasu w żaden sposób nie kupię.

Frank Sinatra;

„Człowiek zużywa dziś na wszystko mniej czasu i więcej pieniędzy, i właśnie to nazywa się u nas postępem.”

Gdy ćwiczenie jest opanowane, przyspieszamy. Każdy kolejny ruch wykonujemy coraz szybciej. Nie sprawia to nam tak dużego wysiłku jak na początku. Dochodzimy do momentu, gdy jakość naszego ćwiczenia jest bliska ideału. Tutaj istnieje niebezpieczeństwo, bo możemy pełnić błąd. Wychodzimy z założenia, że wszystko mamy doskonale opanowane. Wiemy wszystko (etap małolata). Przestajemy powtarzać. Szukamy nowych schematów. Siła tkwi w powtarzaniu a nie w szukaniu nowych rozwiązań.

Ćwiczenie przypomina chodzenie po domu. Po wprowadzce do nowego domu, pierwszy etap to umeblowanie. Układamy wszystko w odpowiednie miejsca. Na początku jesteśmy trochę zagubieni. Z pomocą przychodzi nam nasza pamięć. Wszystko próbujemy odwzorować z poprzedniego miejsca zamieszkania. Talerzy nie trzymamy w stoliku po telewizorem tylko w kuchni. Ubrania są w szafie nie w piekarniku. Przebywając codziennie w domy wszystko utrwalamy w naszej pamięci. Wiemy gdzie, co jest. Dom znamy tak dobrze jak własną kieszeń. Spokojnie i bez wysiłku chodzimy nocą. Nasza głowa jest cała. Krzywdy sobie nie zrobimy. Znamy wszystkie ścieżki.

Każde powtórzenie, to odtwarzanie ścieżki. Każde idealne powtórzenie, to odtwarzanie idealnej ścieżki. Ćwicząc tworzymy neuronowe ścieżki pamięci w naszej głowie. Im dłużej ćwiczymy tym bardziej ścieżka neuronowa się utrwala, z nici przeistacza się linkę. Całe sedno to ćwiczyć tak długo aż ścieżki neuronowe będą głębokie, a ścieżki związane z błędami płytkie.

Bruce Lee:

„Nie boje się kogoś kto trenował 10000 kopnięć, boje się tego kto 10000 razy trenował jedno kopnięcie…”

Na początku mamy etap dziecka. Dziecko jest ciekawe świata. Poznaje świat przez wszystkie zmysły. Uczy się przez naśladowanie. Nie zastanawia się czy to, co robi ma sens. Powtarza wszystkie czynności, doprowadza je do perfekcji. Jeśli nie wie, zadaje pytania. W tym okresie nauka to dobra zabawa i przyjemność.

Kolejny etap to małolat. Małolat jest przekonany, że wie wszystko. Na każdą propozycje ma kilka lepszych. W przeciwieństwie do dziecka nie zadaje pytań. Tym samym przestaje się uczyć i rozwijać. Większość osób zaczyna działalność na tym etapie. Odrzuca wszystkie rady. Ma własne wizje prowadzenia i doskonalenia działalności. Zarozumiałość i pewność siebie prowadzą małolata do porażki. Na tym etapie strata czasu i energii to normalna rzecz.

Jako osoba dorosła, widzimy dużo możliwości rozwoju. Jesteśmy otwarci na naukę. Nie znamy odpowiedzi na wszystkie pytania i nigdy nie będziemy znać. Jednak poszukujemy odpowiedzi. Każda odpowiedź generuje kolejne pytania. Stajemy się świadomi naszych umiejętności. Poznajemy swoje słabości. Wiemy, co mamy zmienić. Na tym etapie rozwoju problemy osiągają inny wymiar. Zrozumienie świata osiągamy przez doskonalenie siebie, bo tylko tyle możemy zrobić.

Aleksander Świętochowski :

„Każde dziecko otrzymuje od rodziców dyplom geniusza, od szkoły – świadectwo dojrzałości, od uniwersytetu – patent mistrza, od życia – najczęściej – tytuł zdolnego robigrosza.”

• znowu muszę wstać,
• znowu muszę umyć zęby,
• znowu muszę uszykować sobie śniadanie,
• znowu muszę iść na parking,
• znowu muszę jechać tym gratem,
• znowu muszę czekać na czerwonym świetle,
• znowu muszę czekać 5 minut na podporządkowanej drodze,
• znowu muszę czekać na przejeździe kolejowym,
• znowu muszę iść do tej … pracy.

Jeśli wybierzemy wdzięczność, to zaczynamy dzień. „Jestem szczęśliwy i wdzięczny za to, że

• mam szansę by przeżyć kolejny wspaniały dzień,
• dbam o swoje zdrowie,
• mam co jeść,
• mam wspaniały spacer,
• mam czym jechać,
• przejechałem skrzyżowanie na zielonym świetle,
• włączyłem się bezpiecznie z drogi podporządkowanej do ruchu,
• przejechałem przez przejazd kolejowy,
• dojechałem bezpiecznie do pracy.

Wielu ludzi pozostaje w ubóstwie z powodu braku wdzięczności. Odcinają się od darów z powodu braku wdzięczności. Nie potrafią cieszyć się z tego, co mają. Nie potrafią powiedzieć dziękuje za wszystko, co już osiągnęli.

PS.
Dziękuje, że piszę posty na tym blogu.

• Celowość
• Zaangażowanie
• Entuzjazm
• Asertywność
• Lepsza Pamięć
• Odpowiedzialność
• Zrozumienie
• Akceptacja

Każdą z powyższych cech możesz doskonalić codziennie. Po roku Twoje życie jest bardziej celowe, entuzjastyczne. Wszystko wykonujesz z pełnym zaangażowaniem. Potrafisz lepiej wyrażać swoje zdanie. Masz lepszą pamięć. Z każdym dniem wzrasta twoja odpowiedzialność. Wiesz, co chcesz, wszystko potrafisz lepiej zrozumieć i zaakceptować.

Możemy pomyśleć, co nam to dało. Zakładamy, że każda cecha została ulepszona o 25%. Teoretycznie jesteś osobą o 25% lepszą. Praktycznie 596%. Skąd taki wynik? Każda cecha została ulepszona o 25%. Przekładając na język matematyki mamy równanie:

1,25*1,25*1,25*1,25*1,25*1,25*1,25*1,25=596%.

Dlatego warto prowadzić dziennik, analizować to, co robimy, mała zmiana teraz może nas doprowadzić do wielkich rzeczy jutro. Zaczniemy żyć a nie walczyć o przetrwanie.

• Nie dzieli ludzi niewierzących i wierzących,
• Bądź jak Chrystus, bądź jak Budda,
• Sumienie ma nie wielką wagę.
• Mądrzy ludzie realizują się.

To jest ostatni wpis związany z wykładem „Mądre życie – czyli jak być zdrowym, szczęśliwym i bogatym”.

• Świat jest neutralny, był pierwszy.
• To jak wygląda świat zależy od nas.
• Nikomu nic nie jesteś winien, każdy odpowiada za to, co robi.
• Naturalność jest prawdą samą w sobie.
• Geniusz jest unikalny, jesteś unikalny jak wszyscy inni.
• Nie można kochać całej ludzkości.
• Kocham znaczy działam.
• Najlepsza spontaniczność to zaplanowana.

• Jeden człowiek znaczy bardzo mało, ale organizacja bardzo dużo.
• Każdy jest odpowiedzialny za swój system wartości w 100%.
• Każde nasze działanie, każde nasza słowo, każda nasza myśl wpływa na nasze otoczenie. Nasz świat zewnętrzny jest odbiciem świata wewnątrz nas.
• Gdy robimy to, co słuszne inni też robią to, co słuszne, w ten sposób przekazujemy nasze wartości moralne.

• Mamy tylko jedno życie, każdy dzień jest ważny, nowy dzień to nowy prezent
• Warto łączyć się w grupy, synergia 1+1 to więcej niż 2, przykład koń i wóz, synergia może być ujemna

Warto mieć dobre nawyki

• prokatywność działam, myślę, wiem co robić
• wizja końca
• najpierw rzeczy najważniejsze
• wygrany – wygrany
• staraj się najpierw zrozumieć, by być zrozumianym
• synergia
• ostrzenie piły