Obserwując zachowanie moich znajomych, dochodzę do wniosków, które bardzo mnie intrygują.

Pierwszą grupę moich rozmówców to osoby, które są otwarte na to, co mówię, kiwają głową ze zrozumieniem. Na pytanie czy mam powtórzyć, odpowiadają nie trzeba. Po skończeniu rozmowy wracają do swojego życia. Zachowanie i sposób wykonywania pracy mówi, ze nic do nich nie trafiło. Z takimi warto rozmawiać o pogodzie. Nie wiedzą, że nic nie wiedzą

Druga grupa moich rozmówców jest bardzo podobna do pierwszej. Z tą różnicą, że próbują zmieniać swoje życie. Wiedzą ile nie wiedzą. Nie kiwają głowami jak piesek za tylną szybą w samochodzie. Wykazują dużą ochotę i chęć współpracy do wszelkich zmian.

-Tato, muszę iść do Damiana.
-Nie musisz.
-Muszę iść po moją grę .
-Nie musisz.
-Tata, ale ta gra jest moja i chcę grać, dlatego muszę iść po nią.
-Nie musisz.
-Tata, ja naprawdę chcę iść do Damiana po grę.
-Ok, to idź.
-Tato, dlaczego wcześniej mówiłeś, że nie pójdę do kolegi?

Praca powinna spełniać następujące warunki

• Dawać radość,
• Odpowiadać umiejętnościom i talentom,
• W pracy masz odpowiednie nastawienie i nie tracisz energii,
• Rozwiązujesz problemy innych ludzi i dzięki temu jesteś niezależny finansowo

Jeśli pomyślimy o powyższych warunkach, to możemy dojść do następujących wniosków:

Często porównujemy się z innymi osobami. Dochodzimy do wniosku: brak nam umiejętności, zdolności, świat jest przeciwko nam. Efekt przestajemy wierzyć w siebie. Zamiast skupić się na własnych zaletach, widzimy tylko swoje słabości. Zamiast z nimi walczyć, litujemy się nad sobą. Zamiast realizować swoje marzenia, realizujemy marzenia innych.

Myślimy, świat jest wredny. Życie jest niesprawiedliwe. Na nic nie mam wpływu. Gdzie przyłożę ręce, pojawiają się trudności. Nic, tylko poddać się.

Często znajdujemy takie porady:
Wyobraź sobie ze wszystkimi szczegółami markę samochodu, którą pragniesz mieć. Widzisz swoje ręce na kierownicy. Podczas jazdy pozdrawiasz przechodniów i kierowców w innych autach. U boku kobieta Twoich marzeń, z którą jedziesz na cudowne wakacje. W kieszeni wypchany portfel. Widzisz wszystko doskonale z najdrobniejszymi szczegółami, czujesz zapach i smak wielkiej przygody.
Powiedz sobie:
“Muszę to mieć!”. Zacznij przyzwyczajać się do myśli i uczucia “Muszę to mieć”. Każda myśl to ziarno itd., …

Mówiąc do siebie muszę to mieć, widzę jak ktoś przystawia pistolet do mojej głowy.

W sowim życiu mamy do czynienia z osobami, które wiedzą wszystko lepiej. Każda nasza propozycja jaką przestawimy jest bez sensu. Mają swój sposób widzenia świata. Ich zachowanie cechuje butna pewność siebie połączona z lekceważeniem innych. Próbują przykryć świat dywanem, a nie potrafią założyć sobie butów. Na każde pytanie mają odpowiedź. Z ich punktu widzenia, lepiej wynaleźć koło.

Spotkać taka osobę w życiu to nie problem. Nie świadomie poświęcamy czas i energię. Efekt, jaki osiągniemy to, frustracja i strata czasu.

Kiedy w życiu podejmujemy działanie, by dążyć do celu, to jest tworzenie planu działania w głowie. Robimy notatki z naszych przemyśleń. Często słyszymy, co zasiałeś to zbierzesz.

Każdy jest siewcą. Doskonale to widać w przypowieści o siewcy, który wyszedł w pole i zaczął pracowicie siać ziarna. Efekt pracy siewcy to;

• Ziarna, które zostały zjedzone przez ptaki,
• Ziarna, które padły na skalistą glebę i wyschły,
• Ziarna, które przegrały z chwastami,
• Ziarna, które padły żyzną glebę i wydały plon.

Gdy czytasz biografię ludzi znanych, myślisz o pracy, jaką wykonalni, o dziele, które przyniosło im sławę i wielkość.

Einstein stał się wielki dzięki swoim teoriom w fizyce. Szekspir stał się wielki dzięki kronikom, komediom i tragediom. Krzysztof Kolumb stał się wielki dzięki odkryciu Ameryki. Mikołaj Kopernik stał się wielki za zmianę światopoglądu i wprawienie Ziemi w ruch dookoła Słońca.

Nie ważne, o kim jeszcze pomyślimy. Każdy z nich stał się wielki dzięki pracy oraz stworzeniu dzieła, które zmieniło świat.

Jeśli chcemy, aby nasze życie się polepszyło, należy zmienić siebie. Zmiana siebie to zmiana przekonań. Przekonania nie można wyeliminować, można je tylko zastąpić innym. Najlepiej takim, które poprawi nasze życie.

Możemy zacząć od wyeliminowania słów; gdyby, obojętnie, muszę, nie mogę. Używając tych słów mówimy sobie, że przyczyna problemu jest „tam”, daleko i nie zależy od nas. Jeśli nie zależy to od nas to, po co o tym myśleć, po co tracić czas.

A ktoś powie: „Gdyby moje dziecko było grzeczniejsze”

Gdybym miał większy dom.
Gdybym miał lepsze zdrowie.
Gdyby szef w pracy mnie docenił.
Gdybym więcej zarabiał.
Gdybym nie miał kredytów.
Gdyby inni przestali mnie denerwować.
Gdyby moja żona była lepsza.
Gdyby mój mąż mnie rozumiał.
Gdybym wiedział o tym.