Tak jak człowiek myśli

Neil Fiore, stworzył obrazową metaforę, która wyjaśnia mechanizm odkładania spraw. Odłożoną decyzję można porównać do belki. Położenie belki zmienia się wraz z rozwojem sytuacji.

Wariant nr 1
Wyobraź sobie, że Twoje zadanie to przejście po belce o długości 10 metrów i szerokości 30 cm, która leży na ziemi. Zadanie możesz zrobić od razu, ale, po co. Masz mnóstwo czasu, spokojnie zdążysz. No, więc odkładasz na później.

Wariant nr 2
Wyobraź sobie tą samą belkę, tylko na wysokości 50 metrów. Jeśli teraz masz przejść na drugą stronę, to czujesz strach. Twój poziom adrenaliny znacznie wzrasta. Każdy błąd jest tragiczny w konsekwencjach.

Jadąc do domu zatrzymałem się na przejeździe kolejowym. Moją uwagę przykuło czerwone pulsujące światło, w tym czasie przejeżdża pociąg towarowy.

Gdy byłem dzieckiem liczyłem z ciekawości. „Najdłuższy pociąg” według moich obliczeń miał 46 wagonów plus lokomotywa. Nawyk z dzieciństwa pozostał, liczę wagony. Dzisiaj tylko 27. Po przejechaniu pociągu czekam z niecierpliwością na ruch szlabanu. Jednak szlaban ani drgnie, nadal jest zamknięty. Czekam na kolejny pociąg. Moje oczekiwanie przedłuża się. Czerwone światło mruga. Mam wrażenie, że złośliwie. Przypominam sobie stary dowcip;

Z krytyką mamy do czynienia codziennie. Nieważne jak jest destrukcyjna, pytanie, jaka jest nasza reakcja. Jeśli nie możemy pogodzić się z krytyką, to wątpimy w to, co robimy. Nasza reakcja przypomina strusia, który chowa głowę w piasek.

W takiej sytuacji bierzemy kolejny poradnik motywacyjny, ładujemy swoje pozytywne nastawienie. Wpadamy na kolejny genialny pomysł. Przystępujemy do działania. Czujemy się wspaniale, nasze działanie rozszerza się. Przekracza granice obszaru, w którym czujemy się dobrze. Pierwsza krytyka z nieznanego obszaru, mamy piasek, książkę, ładowanie, kolejny pomysł, działanie, nowy obszar i znowu krytyka.

Tak wytrzymujemy kilka lat. W końcu mówimy do siebie, życie nie ma sensu. Udajemy, że cieszy nas to, co mamy. W duchu czujemy jak nasze marzenia odchodzą w zapomnienie.

- Rysio, na kiedy masz przeczytać książkę „Dzieci z Bullerbyn”?
- Mam czas do 15 grudnia.
- To, dlaczego nie zaczniesz czytać?
- Bo jest jeszcze dużo czasu, zrobię to później.
- A dlaczego to odkładasz?
- Bo teraz jestem zajęty i nie mam dużo czasu. Przeczytam później
- No to, kiedy zaczniesz czytać?
- Nie wiem, może za tydzień.
- Rysio to nie jest odpowiedź „nie wiem, może za tydzień”. Kiedy zaczniesz czytać?
- Na początku grudnia

Każda osoba, która podejmuje jakiekolwiek ryzyko będzie mięć do czynienia następującymi grupami:

• Pierwsza grupa będzie akceptować nasze pomysły i będzie nas wspierać.
• Druga grupa nie będzie mieć swojego zdania. To, co robimy jest dla nich obojętne.
• Trzecia grupa nie będzie akceptować naszych działań.

Nie ważne, co będziesz robić, zawsze będziesz miał do czynienia z powyższymi grupami. Przyczyną nie jesteś Ty, ani Twój produkt lub cokolwiek innego co jest związane z Tobą. Przyczyną jest ludzka natura.

Wyznaczony cel to warunek osiągnięcia sukcesu. Mając cel, wiem co chcę. Bez celu podzielam los ślepej kury, która szuka ziarna.

Kolejny etap to napisany plan działania. Cel i plan działania wpływa korzystnie na naszą podświadomość. Stajemy się osobą ukierunkowaną, która wie, czego chce.

Nieważne jak wspaniały mamy cel i jak doskonały mamy plan. Dopóki nie będziemy działać, nic nie osiągniemy. Często myślimy jak dużo już zrobiłem, jednak efektów nie widać. Myślimy tak, bo nie kontrolujemy swoich działań. Bez kontroli, trudno nam powiedzieć jak dużo czasu poświęcamy na realizację planu związaną z celem.